cim

Merhabalar,

Bu yazı benim DNA’da yazdığım ilk yazı. Açıkçası şeffaflığı yakalamamız açısından güzel bir adım olacağını düşünüyorum.

Öncelikle Nurdilek Kasar kimdir, sorusunu cevaplamak istiyorum. 1998 Ankara doğumluyum ama Osmaniyeliyim. Endüstri Mühendisliği 2. sınıf öğrencisiyim. Sakarya Üniversitesinde okuyorum. Öğrenmenin ve gelişmenin çok büyük öneme sahip olduğunu düşünüyorum. Hayattaki en büyük amaçlarımdan birisi, kendimi donanımlı bir şekilde yetiştirmek  ve bu doğrultuda başka insanların hayatlarına dokunabilmek.

Bilgiyi kendine saklayan insanları hep bencil bulmuşumdur. Ne yazık ki çevremde bilgisini paylaşmayan, başkalarına yararlı olmaktan kaçınan bir dolu insan vardı. Büyük bir arayışa girmiştim; yeni arkadaşlar, yeni sosyal projeler, yeni heyecanlar… Bu arayışım sırasında Industryolog Akademinin Instagram üzerinden bir paylaşımıyla karşılaştım.  O zamanlar tanımadığım şimdi ise ekip arkadaşım Duygu’nun videosuydu bu paylaşım. Paylaşımı gördüğümden akademiye nasıl girebilirim diye akademinin Instagram sayfasına mesaj attım, maille başvurmam gerektiğini söylediler. Başvurduktan sonra hem bizim akademiyi tanımamız hem de akademinin bizi gözlemleyip akademi ruhuna uygun olup olmadığımızı değerlendirmesi için bir aylık oryantasyon sürecine girdim.

Sizlere oryantasyon sürecindeki bir mesajımı göstermek istiyorum 🙂

Oryantasyon sürecimizde henüz ilk günden bir şeyler öğrenmeye başlamıştık. Süreç benim için çok eğlenceli geçiyordu. Gruplara ayırmışlardı bizleri, ekip ruhunu ilk orada tattım diyebilirim. Oryantasyon içinde sıkıntı çekmedim, eğitim grubundan sorumlu olan arkadaşlarımız bizim için gayet sıcak bir ortam oluşturdu.

Günlük makaleler, videolar, çeşitli sözler vb. şeyler veriliyordu. Bunlar hakkında görüşlerimiz isteniyordu. Eksik yönlerimi, geliştirmem gereken yönleri gördüm. Doğru yaptığım bir davranış varsa “Demek ki doğru yoldayım, aynen devam. Pes etme!” diye düşünüp yanlış yaptığım bir şey görürsem “Bu hareketim yanlış, düzeltmem gerek. Pes Etme!” diyordum.

“PES ETME!” sözüne dikkat çekmek istiyorum çünkü akademi içinde pes etmeme ruhu hakim. Düştüğümüzde ekip arkadaşlarımızın hepsi bir ağızdan pes etmememizi söyleyip kalkmamız için bize el uzatıyor. Biliriz ki, pes etmek bizlere pişmanlık olarak geri dönecektir. Hayatlarımızda pişmanlık olsun istemeyiz.

Oryantasyon bitiminde akademi ruhuna uygun olan arkadaşlar akademi kadrosuna giriş yaptı. Bu şanslı kişilerden birisi de bendim. Akademinin daha iyi olması için nasıl geliştiririz, neler ekleriz diye birer proje sunmamız istenildi. Bu proje olayımı daha sonra paylaşmak istiyorum.

Oryantasyon sürecim bu kadardı. Kısaca eğlendik, öğrendik, sorguladık ve ekip olma yolunda ilk adımları attık.


Like it? Share with your friends!

3