Herkese merhaba.

Bu benim burada ki ikinci yazım.Bu ay biraz durgun geçti benim için çünkü ekibin kısa bir tatili vardı .Ve gerçekten ekibi özlediğimi fark etmeye başladım. Biz bu sürede tabi günlük yeterli goygoy dozumuzu alıyorduk ama işte LIFS’in  başka bir tadı var. Photoshop’u yine açtım ama bu sefer terim yazmak için değil kendimi geliştirmek için. Videolar izledim hatta bir dergi keşfettim ondaki eğitimleri denedim. Yeni başlayanlar ve merak edenleri için dergiyi de şuraya bırakayım (dikkat yazının buradan sonrası ürün yerleştirme içerir.)

Sürekli acaba daha ne yapabilirim diye gelişmeye çalıştım. Çünkü ben hep gelişimin zorla olmayacağını gelişimi önce kendimizin istemesi gerektiğine inananlardanım. Gelişim yolunda yol gösterenler olabilir ama yolda yürüyecek olanlar bizleriz.Ve sanırım bu bir tesadüf değil, istersem yani gerçekten istersem yapamayacağım hiçbir şey olmadı.İstediğim için sevdim ve severek yaptım zaten böyle yapınca hem kendim mutlu oluyorum hem de gerçek anlamda öğreniyorum.Gelişim böylece bir döngüye girmiş oluyor istemek, sevmek ve öğrenmek. Ben tüm bunları düşünüp kafamda felsefeler yaparken aa işte tatil bitmişti. Ve Betül’ün akşam toplantı var demesiyle yeniden LİFS geri döndü.
Tatil bittiğinde Ekip arkadaşlarım ve ben

Betül görev verdikten sonra

Tatil yine de çok uzun geldi umarım bir daha ara vermeyiz. Ekip ruhu anlatılacak bir şey değil herkesin bunu yaşamasını isterim. Herkes akademiye gelsin demiyorum ama bir yerde bir şekilde bu duyguyu yakalamalı insanlar bence. Sözün özü benim canım ekibim şuan bomba gibi döndü ve gelişime tam gaz devam ediyor. Geçenlerde kaptanımızın bana attığı bir mesajı da atmadan  edemeyeceğim.

Yani kısaca ’Bu ekip benim sırtımdan yükseliyor’ adlı yazımdan sonra ne mi oldu ? Ekip benim sırtımdan yükselmeye devam etti 🙂


Like it? Share with your friends!

0