Merhabalar

Saat 02:11 gecenin bir yarısı 5-6 aydır yaşadığım iç huzursuzluğun sonucunda sizlerle buluşmak istedim.

Şu sıralar içimi yiyip bitiren bu duygu kendimle yüzleşmeme neden oldu. Sonucunda kendimi çok fazla susuz bıraktığımı fark etmeme neden oldu. Ruhum bilgiye susamış da ben her seferinde suyunu vermeyi ertelemişim.

İnsanın kendisi ile yüzleşmesi zordur ve çoğu zaman kendini haklı çıkarmanın yollarını arar. Akademiye geldim geleli kendime karşı daha cesur ve rasyonel oldum, olmaya çalışıyorum. 

Çıkarımlarımdan önce bu noktaya nasıl geldiğimi kısaca anlatayım. Akademide her gün bir şeyler öğreniyoruz. Günlük konuşmalarımızda, etkinliklerimizde kim ne almak istiyor ise, o gün herkese farklı şeyler katıyor. İşte tamda bu durum kendim ile savaşmama neden oldu.

Hep duyduğumuz bir söz vardır; cahil insan mutlu insandır. Önceden bilgisizliğimin farkında değilken daha huzurluydum.Bilgisizliğimi fark ettikçe geçen onca yılın acısını çıkarmaya çalışıyorum. MB (Murat Bilginer) ile geçen en çetin konuşmalarımızın alt nedeni de buna kaynaklı oluyor. ” Bugün senden suyumu alamadım!” Burada günlük yaşamın yanında yapmamız gereken bazı sorumluluklar, yürütmeye çalıştığım bir proje ve ekip arkadaşlarım var. Bu durum normal olarak öğrenme isteğini 2-3 katına çıkarıyor. 1 kaç adım önde olabilmek için çabalarken buluyorum kendimi.Bu durumdan asla şikayetçi değilim kendime kattığım her şeyi isteyerek yapıyorum ve müthiş bir haz veriyor. Asıl sorun sosyal yaşamdan kaynaklı kendi gelişimime zaman ayıramadığımdan yada gereğinden fazla yorulup genede kendime yetemediğimi hissettiğimde oluşuyor. Daha önce neden her şeyi ertelemişim? sorusu ile yüzleşmek zorunda kalıyorum çoğu zaman. En basit örneği kitap okumayı sürekli ertelemiş olmam diyeyim yoksa bu liste uzar gider.

  Önceden yaşamım okul, dersler ve beni beslemeyen aktiviteler ile doluydu. Gelecek için yapmam gerekenleri bilip bir gün yaparım derdim. Çevremde kimse herhangi birşey yapmıyor diye kendimi teselli ederdim. Evet insanın çevresi değişince dünyası değişiyor. Şuanda bu sözler beni teselli etmeye yetmiyor. Biliyorum ki huzurlu olabilmem için artık konfor alanımı terk etmem gerekiyor. Hala çevremde hayatı sadece okul ders notları olarak gören insanlar var. Onlara hayat amacımızın bu olmaması gerektiğini haykırmak istiyorum. Fakat eylemin sözden daha etkili olduğuna akademide çoğu kez şahit oldum.

Kendimle olan yüzleşmemi sizlere bir nebze aktarabildim. Bu pişmanlıklarım keşkelerim bana şimdi için büyük bir ders ve güç kaynağı. Yarın, dün dediğim keşkelerimi tekrarlamamak için şimdiye odaklıyım ve en iyi ürünü kendime verebilmek için çalışıyorum.

Kendiniz ile yüzleşmekten korkmayın bazen en doğru cevaplar içinizde saklıdır, sağlıcakla kalın… 


Like it? Share with your friends!

4