Akademi Kültürünü Kaptık

Geçen bir ayım içinde pek çok yeni şey öğrendim. Gerek photoshop, gerek mühendislik gerekse insanlığa dair.

Bu geçen bir ayda Murat abi yoktu. Aslında dile çok getirilmemiş olsa da ezgi abla da pek aramızda yoktu. Bu bir ayın 1 haftası ekibin tatiliyle geçti, ekip tatilinde bir iş olarak değil bir hobi olarak photoshop yaptım. Bir görev olarak değil bir hobi olarak araştırma yaptım. Bir iş olarak değil bir hobi olarak sorguladım.

Aslında bizlere verilen görevlerin işim değil hobim olduğunu kavradım. Aslında bu detay çok mutlu edici. Tek sorun bir iş olarak görmezsem gelişimimi yavaşladığımı fark ettim. Bu bir ay kendime zaman ayırma ayım oldu biraz da okulun olmayışından kaynaklı. Daha çok gelişimime ağırlık verdim. Bu bir aydan önce “Murat abi olmazsa ne yapacağımı bilemem gelişim gösteremem” diye düşünüyordum. Ama fark ettim ki akademi içinde herkes o kültürü kapmış neyi nasıl yapmamız gerektiğini kavramış, kendi kahramanlarımız olma yolunda güzel bir adım attığımızı gördüm. Murat abinin yardımına her zaman ihtiyacımız var o ayrı bir konu ama açıkcası kendime güvenim daha bir arttı. Evet Nurdilek artık bu kültürü ucundan da olsun kapmışsın dedim.

Bu bir ay içinde Ezgi abla ve Murat abinin de haberdar olduğu bir deneyim yaşadım. Gelişim amaçlı kurulan başka bir platformda kaptan olarak görev almam istenildi. Türkiye’de böyle platformların artmasını çok istiyordum ama bazı endişelerim vardı. Ne gibi endişeler dersek en basiti enerjimin tamamını oraya harcamak zorunda kalıp Akademiye vakit ayıramamaktan korkuyordum, bir de akademinin üstüne gül koklamış gibi olmak istemiyordum.

Murat abi ve Ezgi ablaya danıştım bu konuyu. İki yerde de olmam da bir sıkıntı görmediklerini belirttiler. Enerji konusuna gelirsek; Murat abiye içinde bulunduğum ortamı aktardım. Ortam şöyleydi; Kendilerinden bahsetmelerini istediğimde, yeteneklerini anlatmaya başladılar. “Neden buradasınız?” dediğimde gelen cevaplar beni şok etti. Çoğu kişi sadece isim yapma ve iyi işler yapan kişilerin yanında olmak için gelmişti. Bu iki olaydan sonra düşündüm; bir insan gelişmek için geldiği bir ortam da neden yeteneklerini öne çıkarma çabasına girer. Aksine ben şu yönden eksiğim, geliştirmek istiyorum gibi cümleler duymak istemiştim. “Neden buradasınız?” dediğim zaman sadece hava olsun diye geldiklerini öğrendiğimde ise gerçekten yıkılmıştım.

Bunları duyduğunda Murat abi bana başka bir soru sordu: “Objektif cevap vereceğime inanıyor musun?” bu soruyu görünce gülümsedim. Eğer Murat abinin objektifliğinden şüphem olsa durumu aktarmazdım bile. Şüphem dahi yoktu. Murat abi hep der “Sizler istemedikten sonra ben sizlere hiçbir şey katamam” diye. Yine aynı şeyi söylemişti ekibin isteği yoksa boşuna enerjini tüketme demişti. Doğru bir söz bir insanın içinde yoksa o insana hiçbir şey katamayız.

Murat abi ile konuşmamızdan bir kesit,

AKADEMİ SAĞOLSUN!

Bu bir ay içinde yaşadığım deneyim sonunda da gördüm ki gerçekten de bu kültürü edindik. Tabi böyle söyleyince olduk biz artık yeter bu kadar demek değil. Bu kültürü edinmemiz demek; gelişimimiz için nasıl bir yol izlememiz gerektiğini artık öğrendik demek.


Like it? Share with your friends!

1