Herkese Merhaba,

Bu benim ilk DNA yazım olacak tam iki yıldır(evet bu yazıya başladığım gün ekibe girdiğim ilk gün) bu ekipteyim. Fakat neden  DNA yazmadım bilmiyorum. Neyse, her şeyin bir ilki vardır ve zamanla olurmuş. Ekibe ilk girdiğimde üniversite 1. Sınıftım. Okuduğum bölümle ilgili bir sürü sorunlarım vardı, neden buradayım kader beni buraya neden sürükledi bu kadar zor bir üniversitede nasıl mezun olacağım vb. 1. Sınıfın ikinci dönemi geldi çattı ve kararımı verdim üniversite sınavına gireceğim ve farklı bir mühendislik alanına geçeceğim.

Sınava başvuru yaptım ve Gaziantep’teki hayatıma devam ediyordum. Instagramda karşımda bir post ve postta endüstri mühendisliği öğrencilerine özel bir eğitim olduğu yazıyordu hem de ücretsiz. Mail adresini herhangi bir deftere yazıp geçtim 15 tatilde memlekete gittim. Bu maili gördüm dedim ne olabilir ki bir motivasyon maili yazdım içimdeki tüm kini evet bunu böyle tabir ediyorum. Çünkü küçük bir çocuğun annesine sinirlenip günlüğüne yazdığı yazı gibi bir mail attım. Mailde konu yok başlık yok hiçbir şey yok. Tabi unuttum gitti maili de sonra ekibe alınmışım 40/31 puan. Allah’ım nasıl mutluyum bir şeyler başarmış hissi var ya o histeyim. Sonra gerekli görüşmeleri yaptım ve eğitim ekibindeydim. 1 aylık bir eğitim yapacaklarını söylemişlerdi. Ama o zamanlar 1 aylık eğitimin sonunda asıl ekibe gireceğimi bilmiyordum ta ki girene kadar…

Ve o büyülü an

İlk eğitim günü ekip 30+7 kişi falan hayatımın en akıcı muhabbetindeydim. Bu muhabbet yeri geldiğinde bomboş bir konu yeri geldiğinde çok ciddi hayati meseleler yeri geldiğinde ise aşk mevzularımızdı. Çok çırpınarak 1 ayı bitirmiştim ve yepyeni bir ekip vardı. Eğitimde ekibe uygun olanların olduğu bir ekip Murat Abi bizlere eski ismiyle Industryolog ile ilgili bir kaizen yapmamızı ve bunu kabul etmeleri gerektiğini söyledi süresi 1 hafta. O zamanlar gözümde sayfalar on numara her şey mükemmeldi. Tek kusur olarak yazı puntolarında bulmuştum ve bunu sunmuştum. Ve o büyülü an ekipteyim…

Herkes çok içten geldiğimiz için neşeli tebrik mesajları havada uçuyor. Bundan sonra her şey çok hızlı gelişti ben bir çok şey öğrendim elimden geldiğince öğretmeye çalıştım şimdi hala her gün yeni şeyler öğreniyorum. Şuan 22 yaşında endüstri mühendisliği 3. Sınıf öğrencisi biri var ve 2 yıl önce okulu bırakmaya çalışan bu kız şuan endüstri mühendisliğine dair her gün yeni şeyler öğretiyor, öğreniyor. Endüstri mühendisliği hakkında kötü bir şeyler söyleyen insanlara mesleğinin güzelliklerini anlatıyor. Bugün bu kafaya gelen bu kişi öncelikle Murat Bilginer’e çok şey borçlu ona teşekkürlerimi iletiyorum.

Her zaman arkamda olan, herhangi bir hatamda beni kırmadan uyaran doğrusunu öğreten, yoğun zamanlarımda beni idare eden, ağlarken yanımda olan, kötü şeyler yaşadığımda beni bir mesajı ile mutlu eden ve bir çok güzel şeyi yaşamama sebep olan canım ekip arkadaşlarım sizlere teşekkür ediyorum sizin bana öğrettiklerinizi ben de ilerde çalıştığım yerdeki arkadaşlarıma öğreteceğim.

Genellikle yazılarımın sonunu bağlayamam ve klasik şekilde bitiririm fakat bu sefer bir şarkı ile bitireceğim.

Yazımı okuyup aydınlanma yaşamanız dileğiyle, umarım sizlerin de hayatına böyle ışık tutan birileri girer.


Like it? Share with your friends!

0